UA-33449711-6 De Ontmoeting. - Jan Jansen

Dagelijkse Poetry Portaal – Easy Branches

Menu
Delen naar vrienden :

De Ontmoeting.

De Ontmoeting.

 

Geritsel en geluiden hoorde ik beneden.
Maar geloof er niet in , probeer verder te slapen.
Maar dat is juist het begin , wil verder dromen.
Maar dat lukt maar niet , de geluiden worden steeds luider.
Maar dat kan toch niet.
Hoor ik daar de Piano nu , ik wil me oren niet geloven.
En besluit te gaan kijken of toch maar niet.
Langzaam sluip ik naar beneden en kijk om me heen.
Wat zie ik daar nu zitten ?
Ik zie een been , en een donker kleed.
Daar zittend op de piano in de kou.
Ik sluip erheen en zie tot mijn verbazing , het is een vrouw.
Ik kan haar niet zien , want haar rug is naar me toe.
Zit daar zo stilletjes , en loop er naar toe.
Ik begin tegen haar te praten en leg een arm om haar heen.
Ze kijkt me diep in me ogen en zegt , ik hou van Jou.
Ik kon de woorden om te antwoorden niet vinden.
En had een brok in me keel.
Die blik in haar ogen zeiden zoveel.
Ik heb me niet meer bedwongen en laten gaan.
Wat er toen allemaal gebeurde , ik kan de woorden niet vinden.
En vertel het lekker niet.
Ik heb goed geslapen zonder verdriet.
Plots wakker geschrokken maar ze was er niet.
Snel lopend naar beneden , wat zie ik daar staan ?
Een piano met een verleden , ken ik het nog wel aan.
Ik kijk in de rondte en zie ook niks.
Wat kan ik toch mooi dromen.
Want het komt uit het niets.

 

Het allerbeste toegewenst en een goede gezondheid
Auteur Jan Jansen

 

Categories:   Nederlands

Comments


*

Follow Me on Twitter