UA-33449711-6 Verlaten. - Jan Jansen

Dagelijkse Poetry Portaal – Easy Branches

Menu
Delen naar vrienden :

Verlaten.

Verlaten.

 

Het was allemaal zo snel en vlug gegaan.
Ik had er nog niet eens bij stil gestaan.
Maar nu is het dan toch zover.
Ik kwam thuis en had de pech de lichten branden niet.
De deur open gedaan en het eten op tafel was er niet.
De keuken in gelopen voor de vrouw van me dromen te zien.
Maar daar was ze ook niet te zien.
Snel naar boven gelopen mischien was ze ziek in bed.
Tot mijn verbazing begon ik te geloven, ik leek wel gek.
De kasten open gedaan en haar kleren waren er niet.
Toen begon ik me te beseffen dat ze was er helemaal niet.
Mijn hart begon harder te bonzen en het ging tekeer.
Snel naar beneden gelopen belde ik haar op.
De telefoon was verbroken en ik voelde een schok.
Wat moet ik nu doen want ik hou van haar.
Ze heeft me verlaten en ik weet niet waar.
Het is nu maar gissen en dat is ook een beetje dom.
Mijn gedachten gaan heen en weer en dat is stom.
Ik ben nu op het punt gekomen want ik weet het niet meer.
Ze heeft me verlaten en dat doet zo’n zeer.

 

Het allerbeste toegewenst en een goede gezondheid
Auteur Jan Jansen

 

Categories:   Nederlands

Comments


*

Follow Me on Twitter